TWO HEARTS
(JMM)
Masakit, mahirap at nakakabaliw. Akala ko pag lumayo ako
makakalimutan ko na ang lahat. Mawawala na yung sakit. Akala ko tuluyan na
akong makakabangon. Akala ko makakaya ko na siyang harapin. Akala ko makakaya
ko nang magpatawad. But I was wrong. I was so wrong. Kasi yung puso ko hindi
kasing tatag ng puso ng iba. I was vulnerable so with my heart. Parang patuloy
pa ring sinasaksak ng katotohanan ang puso ko. Labas masok pa rin yung sakit
nang nangyari sa nakaraan. I can’t forget, maybe because I can’t let go the
pain. Patuloy ko pa rin itong ninanamnam kasi ito lang ang naiwan sa akin. Ito
yung naging epekto ng lahat, ang patuloy na pagbigay ng sakit. Nararamdaman ko
pa rin yung masakit na katotohanan. Na sa huli ako yung hindi pinili at ako
yung niloko.
To be continued on my next blog...
No comments:
Post a Comment